برنامه نویسی یاد نگیرید! جلسه ی سوم

آموزش برنامه نویسی با Neobook

شما در حال مطالعه ی سومین جلسه از مجموعه ی “برنامه نویسی یاد نگیرید” هستید. در جلسه ی پیشین، متغیر ها را معرفی کردیم و دیدید که در هر زبان برنامه نویسی از جمله NeoBook، دو نوع متغیر داریم (سیستمی – تعریف شده یا کاربر). در این جلسه قصد داریم تا انواع متغیر های کاربر را معرفی کنیم و ببینیم که چگونه می توانیم یک متغیر بسازیم. پس دست به کیبورد باشید!


موارد آموزشی این جلسه :

  • انواع متغیر
  • تعریف یک متغیر جدید Author Defined
  • اختصاص مقدار به Author Variable
  • لیست معانی متغیر های سیستمی یا Global

تهیه آموزش ویدیویی و فایل تمرین - ۱۵۰۰۰ تومان          تهیه پادکست آموزشی - ۷۰۰۰ تومان


 

انواع متغیر

Author Defined : به متغیر هایی گفته می شود که توسط برنامه نویس تعریف می شوند و امکان تغییر ارزش آن توسط برنامه نویس، نرم افزار و کاربر وجود دارد.

Global : شامل متغیر های سیستمی می شود که براساس اطلاعات نرم افزاری و سخت افزاری کامپیوتر کاربر استخراج می شوند و به جز در شرایط محدود، امکان تغییر ارزش آن ها وجود ندارد.

تعریف یک متغیر جدید Author Defined

پایه و اساس تمام زبان های برنامه نویسی، ریاضی می باشد؛ این قاعده حتی برای زبان های برنامه نویسی که مبتنی بر کلمات می باشند نیز صدق می کند (Java Script,NeoBook,Visual Basic و…). از این رو برای تعریف متغیر ها نیز براساس مبانی دسته بندی اعداد عمل می کنیم.

قدم اول : ابتدا یک پروژه ی جدید بسازید (براساس جلسه ی قبل)

قدم دوم : بدون آن که شی جدیدی به پروژه تان اضافه کنید، بر روی صفحه ای که در آن هستید، دابل کلیک کنید تا به صفحه ی تنظیمات وارد شوید. سپس وارد تب Actions شوید (تب Actions برای نوشتن دستورات بر روی شی و صفحات می باشد)

قدم سوم : در قسمت بالا سمت راست این تب، گزینه ای به نام Insert Action وجود دارد که در آن تمام دستورات پیش فرض NeoBook بر اساس دسته بندی گنجانده شده است. پس برای شروع کار و شناخت بهتر دستورات، باید از این بخش وارد گزینه ی Variables شوید تا دستورات مربوط به متغیر ها را ببینید.

قدم چهارم : برای تعریف یک متغیر جدید، دستور Define Variable را انتخاب کنید تا بتوانید به صورت بصری کد نویسی کنید!

قدم پنجم : در صفحه ی تنظیمات تعریف یک متغیر جدید لازم است تا در بخش Variable Name، بدون کروشه و فاصله، نام متغیر را بنویسید. سپس در قسمت Type of variable to create لازم است تا نوع متغیر جدید خود را بر مبنای تعاریف ریاضی مشخص کنید :

  • Undefined : برای مشخص نبودن نوع ارزش متغیر، از این گزینه استفاده می شود. کم کاربرد ترین نوع متغیر، Undefined می باشد.
  • String : به رشته ای از ارزش های متشکل از حروف گفته می شود مانند کلمات و جملات.
  • Integer : این متغیر شامل اعداد صحیح می شود یا به بیان دیگر اعدادی که اعشاری نیستند.
  • Currency : به نوعی از متغیر ها و اعداد گفته می شود که گستره ی آن ها تا چهار رقم بعد از اعشار و ۱۵ رقم قبل از اعشار می باشد.
  • Decimal : به نوعی از متغیر گفته می شود که پایه ی یک عدد اعشاری، ۱۰ می باشد و توان آن، اعدادی اعشاری هستند که از ۰ رقم تا ۲۸ رقم می توانند باشند.
  • Boolean : از این متغیر برای درستی (True) یا نادرستی (False) یک گذاره استفاده می شود.
  • Date : همانطور که از نام این متغیر پیداست، برای دریافت و تعیین مقدار تاریخ متغیر استفاده می شود.

قدم پنجم : در اینجا باید محدوده ی ماندگاری و کاربری متغیر را تعریف کنید؛ یعنی باید تعیین کنید که متغیر شما بخشی از بدنه ی نرم افزار باشد و بعد از پایان یافتن آن دستور مشخص، در رم باقی بماند (Global) یا بعد از این که نرم افزار و کاربر شما، دستور مشخصی را به انتها رساندند، متغیر نیز از رم حذف شود (Local).

قدم ششم : در اینجا می توانید به صورت اختیاری مقدار پیشفرضی را برای متغیر خود در نظر بگیرید. بنابراین با توجه به نوع متغیر، فیلد Value to store in variable را پر کنید.

ایجاد متغیر در NeoBook

در اینجا متغیر شما به کامل ترین شکل ممکن ساخته شد اما NeoBook این امکان را به شما می دهد که در هر زمان و مکان از مراحل توسعه ی نرم افزار یا حتی در زمان اجرا، متغیر جدیدی را بدون این مراحل بسازید و در اختیار کاربر بگذارید. در این صورت هر مقداری می تواند در آن قرار بگیرد و این دسته بندی نوعی متغیر ها، تنها به دلیل مصرف بهینه تر رم و کاربری دقیق تر می باشد.

بدنه ی کلی دستور ساخت متغیر به این شکل می باشد :

DefineVar "[VariableName]" "VariableType" "" "Global" "Value"

 

اختصاص مقدار به Author Variable

در NeoBook می توانید پس از ایجاد متغیر، در هر زمانی مقداری را به متغیر ها اختصاص دهید. برای این کار کافیست از مسیر دستورات متغیر ها، گزینه ی SetVar را انتخاب کنید.

قدم اول : نام متغیر را وارد کنید (Variable Name)

قدم دوم : مقدار متغیر را وارد کنید :

  • حالت اول : می توانید این مقدار را به عنوان یک مقدار ثابت از پیش تعیین شده در هنگام برنامه نویسی وارد کنید.
  • حالت دوم : می توانید از مقدار یک متغیر دیگر Global یا Author Variable استفاده کنید؛ برای این کار کافیست نام آن متغیر را داخل کروشه قرار دهید و در این بخش بنویسید.

اختصاص مقدار به متغیر در NeoBook

نکته : در این دستور امکان مقدار دهی به متغیری که هنوز ساخته نشده است، وجود دارد. به بیان دیگر برای ساختن هر چه سریع تر یک متغیر می توانید از SetVar استفاده کنید.

بدنه ی کلی اختصاص مقدار به متغیر به این شکل است :

SetVar "[VariableName]" "Value"

 

لیست معانی متغیر های سیستمی یا Global

نام متغیر معنی
AppTitle متغیر نام نرم افزار شما می باشد.
CDRomDrive متغیر نام DVD Rom یا CD Rom کامپیوتر کاربر می باشد.
ClientHeight متغیر ارتفاع کادر اجرایی نرم افزار می باشد.
ClientWidth متغیر عرض کادر اجرایی نرم افزار می باشد.
Clipboard متغیر اطلاعات کپی شده در رم می باشد (تنها اطلاعات نوشتاری).
CommandLine متغیر دستورات خط فرمان برای اجرای دستورات سیستم عامل می باشد.
CurrentDir متغیری است که برای فراخوانی یک مسیر یا فایل توسط کاربر تعیین می شود.
DateLong متغیر نمایش تاریخ به صورت کامل.
DateShort متغیر نمایش تاریخ به صورت کوتاه و عددی.
Day متغیر نمایش نام روز.
DayNum متغیر نمایش عدد روز.
DecimalSymbol متغیر نمایش ده دهی دیگر متغیر ها.
DownloadProgress متغیر نمایش درصد فایل در حال دانلود.
DropAccept متغیر قابل دراپ شدن یا نشدن آبجکت را تعیین می کند.
DropTarget متغیر نام شی مقصد برای پذیرش دراپ می باشد.
DropX متغیر مختصات عرضی شی در حال جا به جایی را تعیین می کند.
DropY متغیر مختصات طولی شی در حال جا به جایی را تعیین می کند.
Embedded متغیر فراخوانی مسیر فایل های ضمیمه شده به پروژه می باشد.
FocusedObject متغیری است که نام شی فوکوس شده یا انتخاب شده توسط کاربر را به صورت لحظه ای نمایش می دهد.
HDSerialNum متغیر نمایش دهنده سریال نامبر درایوی است که ویندوز در آن نصب است.
Hour متغیر نمایش عددی ساعت است.
HTTPAgent متغیر نام نرم افزار، سیستم عامل و مشخصات کاربری است که از پروتکل HTTP در خواست اتصال می کند.
HTTPPort متغیر پورت اتصال به پروتکل HTTP می باشد که رایج ترین آن ۸۰ است.
HTTPReferrer متغیری است که منبع سایت ثبت شده را به HTTP می شناساند.
HTTPTimeOut متغیر زمانی است که NeoBook برای اتصال به HTTP منتظر می ماند.
HTTPUserID متغیری است که به عنوان نام کاربری برای اتصال امن و دریافت اطلاعات از HTTP استفاده می شود.
HTTPUserPassword متغیری است که به رمز عبور برای اتصال امن و دریافت اطلاعات از HTTP استفاده می شود.
HyperlinkClickedText متغیر نام آخرین لینکی است که کاربر بر روی آن کلیک کرده است.
Last Error متغیر آخرین ارور اجرای نرم افزار است که برای دیباگ کردن به کار می رود.
MailPort متغیر عددی پورت اتصال به سرور های ایمیل می باشد.
MailProgress متغیر فرایند دریافت ایمیل ها از سرور می باشد.
MailServer متغیر نام سرور ایمیل می باشد.
MailUserID متغیر نام کاربری سرور ایمیل می باشد.
MailPassword متغیر رمز عبور سرور ایمیل می باشد.
MCIResult متغیر شمارنده ارور های اجرای نرم افزار می باشد.
Minute متغیر عددی دقیقه می باشد.
Month متغیر نوشتاری ماه می باشد.
MonthNum متغیر عددی ماه می باشد.
MyDocuments متغیر مسیر فولدر MyDocuments در کامپیوتر کاربر می باشد.
NBMode متغیر نمایش دهنده ی منبع اجرای نرم افزار می باشد؛ اگر نتیجه D باشد، یعنی نرم افزار از داخل NeoBook اجرا شده است و اگر R بود، یعنی از نسخه ی کامپایل شده اجرا شده است.
NBType متغیری است که نوع فایل خروجی نرم افزار را نمایش می دهد (براساس توضیحات جلسه ی قبل).
NeoBookVersion متغیر نمایش دهنده ی نسخه ی NeoBook می باشد.
NetworkDrive متغیر نام درایو Network Drive را نمایش می دهد.
P متغیر شماره ی صفحه
PageChangeName متغیری برای ریدایرکت کردن صفحات براساس نام می باشد.
PageCount متغیر شمارشگر صفحات پروژه می باشد.
PageNumber متغیر عددی صفحه ای است که نرم افزار در حال اجرا، در آن قرار دارد.
PageNumberLeft/Right متغیر شماره صفحات قبلی یا بعدی.
PageNumberOffset متغیر محاسبه گر و تعیین کننده ی عدد صفحه ی جاری، قبلی و بعدی.
PageTitle متغیر نام صفحه ای در حال اجرا می باشد.
ProgramFiles متغیر مسیر پیشفرض فولدر ProgramFiles در کامپیوتر کاربر می باشد.
PubAuthor متغیر نمایش دهنده نام سازنده ی نرم افزار می باشد.
PubColors متغیر عددی پالت رنگ نرم افزار می باشد.
PubDir متغیر مسیری است که نرم افزار در آن زمان قرار دارد.
PubDrive متغیر درایوی است که نرم افزار در آن قرار دارد.
PubHeight متغیر ارتفاع کلی فضای اجرایی نرم افزار است.
PunLeft متغیر موقعیت عرضی نرم افزار در نمایشگر می باشد.
PubTitle متغیر نام نرم افزار می باشد.
PubTop متغیر موقعیت طولی نرم افزار در نمایشگر می باشد.
PubVersion متغیر نسخه ی نرم افزار می باشد.
PubWidth متغیر عرض کلی فضای اجرایی نرم افزار است.
ScreenBits متغیر تعداد بیت های نمایشگر کاربر می باشد.
ScreenColors متغیر تعداد سلول های پالت رنگ نمایشگر کاربر می باشد.
ScreenHeight متغیر ارتفاع نمایشگر کاربر می باشد.
ScreenWidth متغیر عرض نمایشگر کاربر می باشد.
Second متغیر عددی ثانیه می باشد.
Self متغیر نام شیئی است که در حال اجرای دستور است.
ShutdownSource متغیر سیستمی است که شرط بسته شده نرم افزار را تعیین می کند.
ShutdownStatus متغیری مختص به نرم افزار شماست که تعیین کننده ی شرط بسته شدن یا نشدن آن است.
StartinSystemTray متغیر تعیین کننده ی اجرای نرم افزار در حالت System Tray می باشد.
SystemDir متغیر مسیر نصب ویندوز می باشد.
SystemLanguage متغیر بیانگر زبان سیستم عامل کاربر می باشد.
SystemLanguageExt متغیر نمایش نام خلاصه زبان سیستم عامل می باشد.
TempDir مسیر فولدر Temp در کامپیوتر کاربر است.
Time متغیر نمایش ساعت دقیق و لحظه به لحظه است.
Time24 متغیر نمایش ساعت براساس فرمت ۲۴ ساعت.
UserName متغیر نام کاربری در ویندوز است.
WindowHeight متغیر عرض پنجره ی نرم افزار در نمایشگر می باشد.
WindowLeft متغیر موقعیت عرضی نرم افزار در نمایشگر است.
WindowOrder متغیری است که موقعیت مکانی قرارگیری نرم افزار شما نسبت به دیگر نرم افزار ها را بر اساس لایه تعیین می کند.
WindowsDir متغیر محل نصب ویندوز کاربر را نمایش می دهد.
WindowsPlatform متغیر نمایش دهنده ی مشخصات سیستم عامل ویندوز کاربر می باشد.
WindowState متغیری است که وضعیت اجرایی نرم افزار در حالت استاندارد، Minimized یا Maximized را تعیین می کند.
WindowsVer متغیر نسخه ی ویندوز کاربر می باشد.
WindowsVerName متغیر نام نسخه ی ویندوز است.
WindowsTop متغیر موقعیت طولی نرم افزار در نمایشگر است.
WindowWidth متغیر طول پنجره ی نرم افزار در نمایشگر است.
WinHandle متغیری پر استفاده برای توسعه دهندگان پلاگین های NeoBook
WSHTimeOut متغیر زمان خروج عملگر دستورات Java Script و یا Visual Basic می باشد.
Year متغیر عددی سال است.

تهیه آموزش ویدیویی و فایل تمرین - ۱۵۰۰۰ تومان          تهیه پادکست آموزشی - ۷۰۰۰ تومان 


معنای همراهی شما با تیله سافت

رای دادن به ما!

جشنواره وب و موبایل ایران

1 دنبال این می گردید “برنامه نویسی یاد نگیرید! جلسه ی سوم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

توجه : اگر جدیت و شجاعت کافی را ندارید، این مقاله را به هیچ عنوان مطالعه نکنید!

مقدمه

به متفاوت ترین دوره ی آموزش برنامه نویسی خوش آمدید! در این دوره ی آموزشی ویژه، شما با مبانی و قواعد اولیه ی برنامه نویسی، دستورات، اشیاء و ساخت اپلیکیشن های پلتفرم ویندوز آشنا خواهید شد.

متاسفانه در دنیای کامپیوتر و علم یک دیدگاه اشتباه تبدیل به قاعده شده است که این دیدگاه معتقد است که ابزار ها هر قدر پیچیده تر باشند، بیانگر خروجی حرفه ای تر می باشد. این در حالیست که بسیاری از افراد تاثیرگذار دنیای فناوری مانند Bill Gates، معتقد به راه های خلاقانه و ساده است. در اصل برنامه نویس کسی است که دستوراتی به دور از هرگونه پیچیدگی بنویسد به گونه ای که هر شخص دیگری علاوه بر خود او بتواند به راحتی معنای دستورات را درک کند. علاوه بر این یکی دیگر از پارامتر های مهم که بیانگر توانا بودن برنامه نویس است، کوتاه بودن دستورات می باشد.

بنابراین ما ابزاری را برای آموزش و اجرای برنامه نویسی انتخاب کرده ایم که تمام این ویژگی ها را تا حد زیادی دارد؛ NeoBook، پیشنهاد تیله سافت است. NeoActions، زبان برنامه نویسی است که توسط کمپانی NeoSoft توسعه داده شده است که اخیرا از انحصار این کمپانی خارج شده است و ما برای این دوره ی آموزشی، از آخرین نسخه ی پایدار NeoBook استفاده خواهیم کرد.

نئوبوک

بخش اول – متغیر ها

اگر یک ظرف زیبا داشته باشید، آن تنها یک ظرف است اما اگر داخل آن را با میوه یا هر خوراکی دیگر پر کنید، آن ظرف زیبا به اعتبار خوراکی داخل خود، ارزش بیشتری خواهد یافت. خوارکی داخل ظرف هر چیزی می تواند باشد؛ از میوه تا آجیل و شکلات.

بنابراین آن ظرف با توجه به نوع خوراکی و مقدار آن، معانی مختلفی خواهد داشت؛ ظرف را متغیر (Variable) می نامیم.

و خوراکی که داخل ظرف قرار می گیرد، ارزش (Value) است؛ به بیان دیگر هر خوراکی متناسب با ظرف به کار می رود.

بخش دوم – اشیاء

هر اپلیکیشن که در هر پلتفرمی اجرا می شود، شامل اشیاء استانداردی است که کاربران به خوبی با آن ها آشنایی دارند. در دنیای برنامه نویسی هم مانند دنیای واقعی هر شی ویژگی های منحصر به خود را دارد و همین موضوع باعث شناخت بهتر ما نسبت به هر شی می شود تا بدانیم هر کدام را در کجا به کار ببریم.

NeoBook هم یک زبان برنامه نویسی شی گرا و قابل گسترش است؛ علاوه بر این اگر پیش از این با Visual Basic کار کرده باشید، به راحتی ساختار NeoBook را درک خواهید کرد.

بخش سوم – دستورات

در هر زبان برنامه نویسی، دستوراتی وجود دارد تا به واسطه ی آن ها بتوان عملکردی را برای هر اپلیکیشن تعریف کرد. برای بیان ساده تر می توان گفت که در دنیای واقعی هر شی کاری را انجام می دهد؛ چسب می چسباند، کلید درب را باز می کند و لامپ محیط را نورانی می کند. بنابراین هر در NeoBook هر دستور می تواند بر روی هر شی، صفحه یا در بدنه ی کلی برنامه نوشته شود. دستورات هر زبان برنامه نویسی مانند زبان انگلیسی از چپ به راست نوشته می شود.

هر دستور یا Syntax در یک خط نوشته می شود و با رفتن به خط بعدی، دستوری جدید نوشته می شود.

برای گذاشتن یادداشت یا Comment در Neobook کافیست در ابتدای آن خط یک نقطه (.) بگذارید.

.This is NeoBook comment

امکان استفاده ی غیر مستقیم از دستورات برنامه نویسی Visual Basic و Java Script در NeoBook وجود دارد.

بخش چهارم – NeoBook یک Visual IDE است

کاربرانی که پیش از این دوره ی آموزشی، ++C را در Visual Studio کار کرده باشند یا برنامه نویسی اندروید را با Eclips تجربه کرده باشند، توانایی برقراری ارتباط با NeoBook را ندارند. در اصل برنامه نویس ها به دو دسته تقسیم می شوند؛ افرادی که به کدنویسی صرف علاقه مند هستند و افرادی که برنامه نویسی را در محیط یکپارچه توسعه نرم افزار بصری انجام می دهند.

NeoBook هم مانند Visual Basic و Android Studio، یک محیط یکپارچه توسعه نرم افزار بصری است که برنامه نویس می تواند تمام بخش های نرم افزار خود و تمام اشیاء را به صورت بصری و زنده مشاهده کند.

بخش پنجم – توانایی های NeoBook

همانطور که گفتیم این زبان برنامه نویسی در حال حاضر به صورت پایدار تنها برای پلتفرم ویندوز کاربرد دارد اما شرکت سازنده در حال کار برای توسعه ی همین زبان برنامه نویسی برای اندروید هم می باشد. بنابراین در این دوره ی آموزشی، توسعه ی اپلیکیشن های ویندوز را خواهید آموخت.

برخی مدرسین از جمله بنده، معتقد هستند که توانایی برنامه نویس پلتفرم های دسکتاپ (Windows,Mac,Linux)، بسیار بیشتر از توسعه دهندگانی است که در پلتفرم های موبایل کد می نویسند. علت آن قابلیت هایی است که با توجه به منابع سخت افزاری و نرم افزاری سیستم عامل های دسکتاپ، در اختیار برنامه نویس و کاربر وجود دارد.

در انتها…

به جمع جادوگران قرن بیست و یکم خوش آمدید. به گفته ی ایلان ماسک، مهندسی در این نسل از بشر، شباهت زیادی به جادوگری دارد اما من قصد تکمیل این جمله را دارم و می گویم نزدیک ترین علم بشر به جادوگری، مهندسی نرم افزار کامپیوتر است! زیرا یک برنامه نویس می تواند بدون تغییر منابع سخت افزاری، یک دیوایس را ارتقاء دهد.

اگر اولین قدم شما در قلمروی برنامه نویس ها در این مقاله برداشته شد، از اصطلاحاتی که خواندید، نترسید! زیرا به زودی آن ها را خواهید آموخت.

 

Share via